Alfa Romeo Tipo 33 (τα πρωτότυπα) Η Ιστορία της Alfa Romeo και των θρυλικών αυτοκινήτων της εταιρείας.
Designer Exotica
Η ιστορία του project Αlfa Romeo Tipo 33 υπήρξε πέρα από αντισυμβατική και μυθική,ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψιν,ότι ορισμένα από τα σασσί της χρησιμοποιήθηκαν ως βάσεις για την κατασκευή 6 σημαντικών πρωτοτύπων.
Οι θεμελιωτές του αγωνιστικού project Tipo 33,Οrazio Satta και Giuseppe Busso,ήδη από το ξεκίνημα του project το 1967,με τη συνδρομή του Carlo Chiti,συνειδητοποίησαν το εξής απλό:για να περιορισθεί το κόστος εξέλιξης του αγωνιστικόυ Tipo 33,κάποια χρήματα από την πώληση μιας "πολιτικής"έκδοσης έπρεπε να μπουν στα ταμεία της εταιρείας.
Έτσι προέκυψε η stradale έκδοση της Τipο 33,η οποία έκανε χρήση ενός μακρύτερου πατώματος από την αγωνιστική.Εφοδιαζόμενες με τον γνωστό V8 δύο λίτρων και απόδοσης 240 ίππων,απευθύνονταν σε όσους ήταν πρόθυμοι να δαπανήσουν ένα σεβαστό ποσό,για να τις αποκτήσουν.
Το υψηλό κόστος αποκτησής,η ιδιαίτερα περίπλοκη και πανάκριβη κατασκευή τους,καθώς και η προτίμηση της ίδιας της Alfa Romeo προς την "συμβατική" Montreal (που έτρεχε το ίδιο διάστημα στη γραμμή παραγωγής),είχαν σαν συνέπεια να παγώσει και εν συνεχεία να εγκαταληφθεί το σχέδιο της 33 stradale.
Ενώ προβλεπόταν η κατασκευή 50 αυτοκινήτων,τελικά μόλις 12 ή κατά άλλες πηγές 18 παρήχθησαν.Τι θα απογίνονταν τα υπόλοιπα σασσί;Η ιδέα ήρθε από τον Chiti.Θα μπορούσαν να δοθούν σε σχεδιαστικούς οίκους,προκειμένου αυτοί να "χτίσουν" πάνω τους τα δικά τους εκθεσιακά πρωτότυπα,προσφέροντας και διαφημίζοντας κατ'αυτό τον τρόπο το κύρος της Allfa Romeo.
Έξη συνολικά πρωτότυπα από τους τρεις μεγαλύτερους σχεδιαστικούς οίκους της Ιταλίας (Pininfarina,Bertone,Giugiaro) παρήχθησαν.
ALFA ROMEO CARABO TIPO 33 BERTONE 1968
Ήταν το πρώτο από τα πρωτότυπα που εμφανίσθηκαν (αρ.πλαισίου 75033.109).Σχεδιασμένο για λογαριασμό της Carrozzeria Bertone,από τον μεγάλο Marcello Gandini (Μiura,Countach,Montreal,Diablo,Iso Grifo,Lele κλπ),το σκαθάρι (=carabo)εμφανίσθηκε στο σαλόνι αυτοκινήτου του Παρισίου τον Οκτώβριο του 1968.
Το αυτοκίνητο, που πρωτουιοθετούσε τις πόρτες που άνοιγαν προς τα επάνω (σχεδιαστικό στοιχείο που θα χρησιμοποιηθεί αργότερα στην Countach),κατασκευάστηκε μέσα σε 10 μόλις εβδομάδες.
Η χρήση ενός πολύ σκληρού και ανθεκτικού γυαλιού για το παρμπριζ (που ονομαζόταν VHR),ζύγιζοντας όμως το μισό βάρος από το συμβατικό γυαλί,επέτρεψε στον Gandini το ρηξικέλευθο και τολμηρό σχεδιασμό του εμπρός μέρους.Από τη μύτη ως την οροφή του αυτοκινήτου υπήρχε μια σχεδόν ευθεία γραμμή.
Το όνομα του το χρωστάει στις επάλληλες γραμμές που καλύπτουν το χώρο του κινητήρα,οι οποίες επαναλαμβάνονται και στο μπροστά μέρος,θυμίζοντας έντονα το συμπαθές έντομο.Συνηγορούσε σε αυτό και ο τρόπος ανοίγματος των θυρών (που έμοιαζαν με φτερά σκαθαριού) και σίγουρα και το εντυπωσιακό πράσινο χρώμα του.
Σήμερα βρίσκεται στο μουσείο του Bertone
ALFA ROMEO P33 ROADSTER PININFARINA 1968
Ένα μήνα μετά την εμφάνιση της Carabo,τον Νοέμβριο του 1968,στο σαλόνι του Torino ο Pininfarina,εμφανίζει την Ρ33 Roadster (αρ.πλαισίου 75033.110).Σύμφωνα με κάποιους άλλους ιστορικούς ο αρ.πλαισίου είναι 75033.108.Αφού υποστηρίζουν πως το πρωτότυπο αυτό (το οποίο δεν ξέρουμε πού βρίσκεται σήμερα) είναι αυτό (για την ακρίβεια το ίδιο σασσί) πάνω στο οποίο αργότερα ο Pininfarina, παρουσίασε την Cuneo.
Σε ένα αμάξωμα που κυριαρχούν οι ακμές,με ανοικτό κόκπιτ,το σχεδιαστικό εύρημα είναι αυτό που θα ονομάζαμε spoiler,ακριβώς πίσω από τις θέσεις των επιβατών.Ο Pininfarina το χαρακτήρισε "πολυεργαλείο".
Στην πραγματικότητα η μεταλλική αυτή κατασκευή έπαιζε το ρόλο του roll bar,του ψυγείου λαδιού,ενώ χρησίμευε και ως ρυθμιζόμενο ως προς την κλίση spoiler.Tα μικρά επίσης φτερά εκατέρωθεν της μύτης, μπορούσαν να μεταβάλουν, για λόγους αεροδυναμικής αντίστασης, τη γωνία τους.
Τα 6 φωτιστικά σώματα είναι μέσα στη μύτη του αυτοκινήτου και καλύπτονται από ένα πλαστικό κάλυμμα.
ΑLFA ROMEO 33 PROTOTIPO SPECIALE PININFARINA 1969
Ferrari 250 P5 Pininfarina 1968.Το πρωτότυπο που προκαλεί τα ερωτηματικά σε σχέση με την 33 Prototipo speciale.
Στο Παρισινό Μotor show του 1969,ο Pininfarina ξαναχτυπά με την 33 prototipo speciale (αρ.πλαισίου 75033.115).Oι επισκέπτες βρίσκονται μπροστά σε ένα deja vu,αφού σε πρώτη ματιά το αυτοκίνητο μοιάζει ολόιδιο με το πρωτότυπο Ferrari 250P5,που ο Pininfarina είχε παρουσιάσει στο σαλόνι της Γενεύης του 1968.
Με πόρτες που άνοιγαν προς τα επάνω, το αυτοκίνητο είναι αριστεροτίμονο,σε αντίθεση με τη δεξιοτίμονη Ferrari 250P5.Καινούριες εικασίες από τους ιστορικούς,πολλοί από τους οποίους υποστηρίζουν πως το σασσί είναι το ίδιο με της Ferrari.Ο Pininfarina τηρεί σιγή ιχθυός και αρκείται να δηλώσει πως το ρπωτότυπο αυτό ήταν μια πρώτη σοβαρή προσπάθεια,να τεθεί σε παραγωγή (σε συνεργασία με την Alfa Romeo)ένα περοιρισμένης παραγωγής supercar.Το πρωτότυπο αυτό είναι πράγματι το πλέον "συμβατικό" από όσα παρουσιάστηκαν,υιοθετώντας μια σειρά λύσεων,που θα του εξασφάλιζαν το πράσινο φως ώστε να πάρει πιστοποίηση και να κυκλοφορήσει στο δρόμο.Ο χρόνος όμως (1969,χρονιά που η 33stradale δυσκολεύεται να κάνει πωλήσεις και η Alfa σκέφτεται τον ενταφιασμό του σχεδίου )δεν συνηγορεί στο να γίνει πιστευτός ο ισχυρισμός του.
Tο αυτοκίνητο φιλοξενείται στο μουσείο του Arese (Museo Storico).
ΑLFA ROMEO IGUANA ITALDESIGN 1969
Στο σαλόνι αυτοκινήτου του Torino, το Νοέμβριο του 1969,ο οίκος Italdesign του Giorgietto Giugiaro,παρουσιάζει τη δική του εκδοχή.Το Iguana (αρ.πλαισίου 75033.116)χρωστά το όνομα του στη διαμόρφωση του πίσω μέρους του,που θυμίζει το γνωστό ερπετό.Ο Giugiaro βασιζόμενος στο γεγονός ότι επρόκειτο για ένα σασσί αγωνιστικού αυτοκινήτου,εμφανίζει τόσο το κόκπιτ όσο και το αμάξωμα,άβαφτα και απλώς γυαλισμένα.Τα σχεδιαστικά στοιχεία του Iguana θα τα επαναλάβει αργότερα η Italdesign στο πρωτότυπο Porsche Tapiro και στη Maserati Bora.
To πρωτότυπο βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Museo Storico di Arese.
ALFA ROMEO 33 SPIDER CUNEO PININFARINA 1971
Στο σαλόνι των Βρυξελλών του 1971 ο Pininfarina επαναφέρει την Tipo 33 στο προσκήνιο μετά από 18 μήνες.Με την Cuneo (αρ΄πλαισίου 75033.108)ο Pininfarina διαλέγει κα πάλι τις ακμές,σε μια εποχή που το ίδιο συμβαίνει και στα GP με τη Lotus 72 Grand Prix.
Το γεγονός ότι παρουσιάστηκε σε ένα σαλόνι δευτερευούσης σημασίας,με το οποίο ασχολήθηκαν πολύ λίγο τα αυτοκινητιστικά περιοδικά και ο τύπος,συνέβαλε στις εικασίες για την ταυτότητα του.Ήταν όντως η Cuneo η παλιά P33 Roadster με καινούρια ρούχα ή όχι;Η παρεξήγηση μεγάλωσε καθώς σε κάποια βιβλία το αυτοκίνητο του 1971,καλέιται με το όνομα του αυτοκινήτου του 1968.Οι επίσημοι αριθμοί παλισίων των δύο αυτοκινήτων δεν είναι ίδιοι.Πού βρίσκεται όμως σήμερα η Ρ33 Roadster;H Cuneo πάντως είναι στο Museo Storico di Arese.
Ο Pininfarina δήλωσε ότι αυτή ήταν και η τελευταία του απόπειρα μελέτης γύρω από τα κεντρομήχανα αγωνιστικά πλάισια αυτοκινήτων.Έτσι όλοι υπέθεσαν ότι επρόκειτο και για την τελευταία φορά που το σασσί της 33 χρησιμοποιήθηκε ως βάση για κάποιο πρωτότυπο.
ALFA ROMEO NAVAJO BERTONE 1976
Στο σαλόνι αυτοκινήτου της Γενεύης του 1976,ο Bertone επαναφέρει το σασσί της 33 στο προσκήνιο,μετά από πολύ καιρό.Το Navajo (αρ.πλαισίου 75033.117),έχει πολλές ομοιότητες με το αντίστοιχο πρωτότυπο Ferrari Rainbow,ενώ μαρτυρά με τον καλύτερο τρόπο την πρόσφατη ανάμειξη του οίκου Bertone στο σχεδιασμό του Fiat X1/9.Η απόπειρα του όμως να δελεάσει ή να προτείνει σιωπηρά στην Alfa Romeo,κάποιου είδους συνεργασία,για παραγωγή ενός sport αυτοκινήτου,δεν είχε αποτελέσματα.
Το σασσί της 33 δεν θα ξαναεμφανιστεί.
Το Navajo βρίσκεται σήμερα στο μουσείο του Bertone.
Σίγουρα τα πρωτότυπα αυτά θα ξεπεράσουν (αν δεν το έχουν ήδη κάνει)την δημοτικότητα του project Tipo 33,από το οποίο προέρχονται.Ταυτοχρόνως όμως,έστω και σιωπηρά επιβεβαιώνουν την εκπληκτική μακροβιότητα του σχεδίου αυτού,σε όλες του τις εκφάνσεις.
Eπιμέλεια: Αretino
Ημερομηνία καταχώρησης: 01/02/2007, 14:00
|
